Podstawą uprawiania psich dyscyplin sportowych jest współpraca człowieka i psa. Połączenie nauki i świetnej zabawy. Jeżeli lubisz aktywnie spędzać czas ze swoim psem, może zainteresuje cię jedna z tych dyscyplin:

Agility
Paragility
Obedience
Frisbee
Flyball
Pasienie
Wyścigi psich zaprzęgów
Canicross
Bikejoring i skijoring
Dogtrekking
Dog dance (taniec z psem).

Agility - polega na tym, że pies prowadzony przez swojego przewodnika głosowymi i ruchowymi komendami musi pokonać bezbłędnie i jak najszybciej specjalny tor przeszkód (stacjonatę - hopkę, skok w dal, oponę, kładkę, huśtawkę, palisadę, slalom, tunel sztywny oraz rękaw).
Pies musi zaliczyć wszystkie przeszkody w odpowiedniej kolejności (przewodnicy przed startem mają czas na zapoznanie się z układem toru). Pokonanie toru w innej kolejności niż wyznaczona przez sędziego zawodów oznacza dyskwalifikację. Pies wchodzi na tor bez smyczy, bez obroży, nie znając toru, który ma pokonać. Od przewodnika i jego kontaktu z psem zależy sukces obojga. Przewodnik może prowadzić psa jedynie głosem i gestami. Nie wolno dotykać ani psa, ani przeszkód. Należy zaliczać tzw. strefy kontaktu, np. pies wbiegając na równię pochyłą nie może od razu skoczyć na jej szczyt, ale musi zaliczyć tę strefę (choćby jedną łapą).
Psy oceniane są przez sędziów w trzech kategoriach wzrostu (kategorie small - do 35 cm w kłębie, medium -  35-43 cm w kłębie i large - od 43 cm w kłębie) i w czterech klasach trudności. Według regulaminu agility, zatwierdzonego przez FCI, nie mogą brać udziału w zawodach psy: chore, z dysplazją, urazami oraz suki ciężarne.
Obecnie agility cieszy się ogromną popularnością nie tylko w Europie, ale także na całym świecie. Od kilku lat rozgrywane są Mistrzostwa Świata w tej dyscyplinie sportu organizowane przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI).

Paragility – to po prostu agility dla osób niepełnosprawnych.
Zasady są takie same, tory i przeszkody są takie same, psy również. Różnica jest tylko jedna, podział zawodników z uwzględnieniem rodzaju niepełnosprawności.
Powstały cztery klasy sprawnościowe:
1. osoby wykorzystujące wózki inwalidzkie (napędzane elektrycznie)
2. osoby wykorzystujące wózki inwalidzkie (napędzane ręcznie)
3. niedowład kończyn górnych, uszkodzenie słuchu lub wzroku (bez wykorzystania sprzętu rehabilitacyjnego)
4. niedowład kończyn górnych i dolnych, lub tylko dolnych (z wykorzystaniem sprzętu rehabilitacyjnego).
W Polsce pierwszy pokaz paragility odbył się w Warszawie w 2005 roku.

Obedience - to po prostu znaczy posłuszeństwo.
Zawody sportowego posłuszeństwa rozgrywano w Anglii już ponad pół wieku temu. Do Polski ta dyscyplina przywędrowała przed kilku laty.
Jest to dyscyplina dostępna dla wszystkich psów rasowych i nierasowych, od najmniejszych do olbrzymów, daje równe szanse owczarkowi niemieckiemu, dogowi, border collie, goldenowi, jamnikowi i zwykłemu kundelkowi.
Oprócz typowych ćwiczeń z posłuszeństwa, aportowania, wysyłania psa do określonego miejsca, jest również rozpoznawanie węchowe przedmiotu (trzymanego przedtem w ręce przez właściciela, spośród innych identycznych, o obcym zapachu). Regulamin przewiduje także, co bardzo ważne, dyskwalifikację psa za wszelkie przejawy agresji, a przewodnika - za karcenie zwierzęcia.
Cenny jest też punkt regulaminu stanowiący, że wyniki uzyskane w obedience nie dają psom tak zwanej klasy użytkowej ani kwalifikacji hodowlanej. Dyscyplina ta powinna pozostać czystym sportem, uprawianym tylko dla przyjemności, dla satysfakcji pokazania porozumienia z psem, demonstracji idealnie wyszkolonego pupila. Nagrody pieniężne też nie wchodzą w grę - puchar dla najlepszych, dyplom, czasem niewielka nagroda rzeczowa, jeśli organizatorom uda się znaleźć sponsorów.